Mark D. Weiser

Ο Mark D. Weiser γεννήθηκε στο Σικάγο και μεγάλωσε στην Νέα Υόρκη, όπου ο πατέρας του ήταν καθηγητής χημείας στο κρατικό πανεπιστήμιο της πόλης. Η αγάπη του για τους υπολογιστές ξεκίνησε στο γυμνάσιο επειδή το κορίτσι που του άρεσε ξεκίνησε μαθήματα προγραμματισμού. Ξεκίνησε σπουδές φιλοσοφίας στο New College της Φλόριντα τις οποίες αναγκάστηκε να εγκαταλείψει ένα χρόνο αργότερα λόγω έλλειψης χρημάτων. Έπιασε δουλειά σαν προγραμματιστής και παράλληλα ξεκίνησε μαθήματα επιστήμης υπολογιστών στα οποία διέπρεψε σε τέτοιο βαθμό που έγινε απευθείας δεκτός σ’ ένα πρόγραμμα master του πανεπιστήμιου του Michigan. Πήρε το πτυχίο του master το 1976 και το διδακτορικό του το 1979.

Το 1987 έγινε μέλος της ερευνητικής ομάδας της Xerox Parc και τον επόμενο χρόνο έγινε διευθυντής του εργαστηρίου επιστήμης των υπολογιστών του κέντρου. Το 1988 επινόησε τον όρο ‘διάχυτος υπολογισμός’ σε αντιπαράθεση με τους mainframe και τους προσωπικούς επιτραπέζιους υπολογιστές που είχαν κυριαρχήσει στις δύο πρώτες γενιές της εποχής των υπολογιστών. Το όραμα του ήταν μια γρήγορη αναχώρηση από τον προσωπικό υπολογιστή που εκείνη την εποχή βρισκόταν στο απόγειό του. Οι υπολογιστές, κατά την άποψή του, έπρεπε να εξαφανιστούν σε καθημερινά αντικείμενα που περιτριγυρίζουν τους ανθρώπους τόσο στο σπίτι όσο και στο γραφείο.

Η προσέγγισή του ήταν ένα μείγμα τεχνολογίας, τέχνης και φιλοσοφίας. Η θεώρηση του γερμανού φιλόσοφου Martin Heidegger που έβλεπε το μπαστούνι ως αόρατη προέκταση του χεριού του τυφλού, επηρέασε τις απόψεις του Weiser, εμπνέοντάς τον να δει τους υπολογιστές σαν εργαλεία που πρέπει να εξαφανιστούν. Στην σημερινή εποχή η δουλειά του στη Xerox Parc έχει βρει εφαρμογές καθώς έξυπνες συσκευές όπως καφετιέρες, εκτυπωτές, τηλεοράσεις περιβάλλουν πολλές δραστηριότητες των ανθρώπων. Στην περίπτωση του διάχυτου υπολογισμού έχει υπάρξει μια έκρηξη δραστηριότητας. Για παράδειγμα αναφέρεται, το νέο πρωτόκολλο Internet που σχεδιάστηκε για να υποστηρίζει δισεκατομμύρια διασυνδεδεμένων έξυπνων συσκευών. Ακόμα, η έρευνα επάνω στο αντικείμενο έχει εντατικοποιηθεί σε πανεπίστημια όλου του κόσμου.

Επίσης ο Weiser προκάλεσε τη βιομηχανία υπολογιστών να δει τα θέματα απόδοσης με νέους τρόπους πολύ πρίν ο διάχυτος υπολογισμός να γίνει γνωστός. Σε αντίθεση με την παραδοσιακή μέτρηση της απόδοσης των υπολογιστών σε εκατομμύρια οδηγίες το δευτερόλεπτο (MIPS) ο Weiser επέμεινε στη μέτρηση της απόδοσης με τον αριθμό των οδηγιών ανά Joule ενέργειας, πιέζοντας προς την κατεύθυνση του κινητού υπολογισμού χαμηλής ενέργειας.